28 lipca pokazem work in progress spektaklu „Rocznik ’93”, zaprezentowanym na dziedzińcu Sceny Supernova, zakończyła się pierwsza rezydencja artystyczna realizowana w ramach projektu „Imersja. Przestrzeń kameralna” – rezydencje dla twórców teatralnych, prowadzonego przez Stowarzyszenie Teatrów Nieinstytucjonalnych STeN. Przez miesiąc Kraków stał się przestrzenią intensywnych spotkań twórczych, eksperymentów oraz poszukiwań nowych sposobów budowania relacji pomiędzy przestrzenią, aktorem i widzem.

Ideą projektu jest stworzenie warunków, w których najważniejsze stają się proces twórczy, eksperyment oraz możliwość konfrontacji rodzących się koncepcji z aktorami, przestrzenią i publicznością. Rezydencja nie jest więc produkcją gotowego przedstawienia, lecz etapem badawczym pozwalającym sprawdzić potencjał pomysłów, ich język sceniczny oraz możliwości dalszego rozwoju.

Pierwszy zespół rezydencki tworzyli Karolina Krot – autorka tekstu i scenografka spektaklu „Rocznik ’93” – oraz Anton Ilyin – reżyser i scenograf.

Karolina Krot jest scenografką, plastyczką i autorką tekstów, absolwentką technologii teatru lalek Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Białymstoku. Związana z teatrem lalek, współtworzy komiks internetowy „Pij. Komiksy”, jest także wokalistką zespołu Język Prywatny. W swojej twórczości poszukuje form wyrazu łączących słowo, obraz i dźwięk.

Anton Ilyin jest reżyserem teatralnym i filmowym, twórcą form audiowizualnych oraz instruktorem teatralnym. Absolwent Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Białymstoku, autor spektakli, filmów i słuchowisk. W swojej twórczości łączy teatr z filmem, eksperymentując z formą i współczesnym językiem scenicznym.

W trakcie miesięcznej rezydencji twórcy współpracowali z aktorami Stowarzyszenia STEN: Małgorzatą Białek, Anną Lenczewską i Piotrem Majewskim.

Pierwszym etapem rezydencji były warsztaty poświęcone eksplorowaniu kameralnych przestrzeni teatralnych Krakowa. Rezydenci odwiedzali i analizowali miejsca o różnym charakterze, zastanawiając się, w jaki sposób architektura, skala oraz relacja z widzem mogą współtworzyć znaczenia rozwijanego spektaklu. Przestrzeń nie była traktowana jako neutralne miejsce prezentacji, lecz jako jeden z podstawowych elementów procesu twórczego, współkształtujący dramaturgię i sposób obecności aktorów.

W wyniku tych poszukiwań twórcy zdecydowali się ulokować swój projekt na dziedzińcu Sceny Supernova. O wyborze zadecydował rozwój samej koncepcji spektaklu – pojawienie się rzeczywistego, trzydziestoletniego samochodu, który stał się pełnoprawnym elementem scenicznej opowieści. Samochód przestał pełnić funkcję rekwizytu i zyskał status kameralnej przestrzeni teatralnej – miejsca, w którym budowane były relacje pomiędzy aktorami, pamięcią i widzem. Tym samym stał się integralnym elementem dramaturgii rozwijanego projektu.

Dopiero po wyborze miejsca rozpoczął się kolejny etap rezydencji – wspólne rozwijanie koncepcji spektaklu z aktorami Stowarzyszenia Teatrów Nieinstytucjonalnych STeN.

Punktem wyjścia dla projektu „Rocznik ’93” stała się osobista historia – relacja trzydziestoletniej kobiety z jej trzydziestoletnim samochodem. W trakcie rezydencji temat ten stopniowo otwierał kolejne znaczenia. Samochód przestał być jedynie przedmiotem czy środkiem transportu, stając się nośnikiem pamięci, doświadczeń i emocji.

Kulminacją miesięcznej rezydencji był pokaz work in progress, czyli prezentacja projektu na etapie jego powstawania. Publiczność zgromadzona na dziedzińcu Sceny Supernova mogła zobaczyć materiał powstały podczas miesięcznej rezydencji oraz uczestniczyć w wyjątkowym momencie procesu twórczego – chwili, w której spektakl nie osiągnął jeszcze swojej ostatecznej formy, lecz ujawniał mechanizmy własnego powstawania. Po prezentacji odbyło się spotkanie twórców z publicznością, podczas którego widzowie mogli podzielić się swoimi spostrzeżeniami i wziąć udział w rozmowie o rozwijanej koncepcji spektaklu.

Program rezydencji zakłada, że po zakończeniu wszystkich rezydencji i prezentacji work in progress członkowie Stowarzyszenia Teatrów Nieinstytucjonalnych STeN wybiorą jeden z rozwijanych projektów, który zostanie zrealizowany jako pełnowymiarowy spektakl w kolejnym roku. Dzięki temu rezydencja nie jest jedynie zamkniętym wydarzeniem, lecz pierwszym etapem dłuższego procesu prowadzącego od pomysłu do profesjonalnej produkcji teatralnej.

Wydarzenie dofinansowane ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.